Binnenkort allemaal zat op het werk
Minister van Ondernemen en Vereenvoudigen Van Quickenborne wil de maaltijdcheque vervangen door een chipkaart. Maaltijdcheques zijn omwille van hun belastingvoordeel een interessant extra-legaal voordeel voor zo wat één miljoen Belgen – zo’n 40 procent van de werknemers. Ze werden in 1965 ingevoerd voor de werknemers die niet in het eigen bedrijfsrestaurant terecht kunnen. Vandaag is de cheque vooral populair omdat er geen inkomstenbelasting of sociale zekerheid op betaald moet worden.
Met de cheque van 6 euro waarvan de werknemer zelf nog 1,09 euro moet bijleggen trekt hij naar de supermarkt of naar de plaatselijke horeca om zich te voeden. In de meeste supermarkten kan hij er ondertussen trouwens meer dan alleen voedsel mee kopen.
Het lijkt wel of de regering en het patronaat de kleine arbeider in de watten wil leggen en zeker wil zijn dat ze toch voldoende sterk in hun schoenen zouden staan. Waarom moet de werknemer verplicht worden om een bepaald deel van zijn inkomen aan voedsel te besteden? Zijn we ondertussen niet in staat om het eigen geld te beheren en te zien wat we er het liefst mee zouden kopen? Stel je eens voor dat je baas plots beslist aandelen te kopen in een bedrijf dat waspoeder maakt en zijn werknemers zou uitbetalen in cheques om waspoeder te kopen? Klinkt niet zo apetetijtelijk moet ik zeggen.
In plaats van over te stappen naar een chipkaart zou de minister beter beslissen om het systeem van de maaltijdcheques te laten vallen. De regering zou het systeem beter vervangen door een belastingvrije som voor die werknemers. De cheque is al lang niet meer van deze tijd en de kostprijs van de organisatie is aandoenlijk. Het verdwijnen van de cheque zou pas een echte vereenvoudiging zijn voor de bedrijven en een hoop papierwerk definitief vaarwel zeggen. Dan zouden buurtslagers, kleine restaurants en cafés ook niet moeten investeren in de aankoop van een betaalterminal. Winkeliers die vandaag de dag trouwens ook al moeten betalen voor het inruilen van deze cheques. Vaak grote bedragen voor kleinere buurtwinkels.
De regering zou het vrijgekomen budget beter gebruiken voor het optrekken van de belastingvrije som voor de werknemer. Een maatregel die niet alleen socialer zou zijn, het zou werknemers ook met serieux behandelen. Want als men wil voorkomen dat we ons maandloon in het café zouden opdrinken en niet meer genoeg hebben om te eten, dan schiet ze haar doel alvast voorbij.
